Życie Moje - Uratowana

Te niezwykle poruszające i pełne głębi słowa wysłała mi ostatnio moja przyjaciółka. Mocne słowa. Do zastanowienia. Przecież każdy z nas ma całkowicie inną i niepodrabialną historię życia, inne przyzwyczajenia, innych ludzi wokół siebie. To jest właśnie nasza różnorodność to jest piękne i tym możemy się wzajemnie ubogacać. Dzielić z sobą różne pasje, inne myśli, ale przede wszystkim dzielić się czasem. Bo czas jest to coś najcenniejszego co możemy dać drugiemu człowiekowi.   Tak jak w słowach piosenki ,,100” Sound and Grace: ,, Swój czas, weź w garść, swój czas. Zanim Ci życie nie powie, że pas. I odholuje, weź w garść i idź. Zacznij na sto, nie na pięć procent żyć .”  Słowa tej piosenki niosą z sobą głębokie przesłanie, że póki żyjesz i walczysz jesteś zwycięzcą. Twoje serce bije, krew w twoich żyłach krąży, oddychasz. Więc uczyń swoje życie piękne i owocne. Piszę te słowa z całą świadomością, ponieważ miałam w swoim życiu taki czas, że było mi tak ciężko nie mogłam nawet...

        ,,Życie moje"   Życie moje to trudy i zdroje. Trudno, trudno lecz do celu mam przyjaciół i wokół dobrych ludzi wielu. Góra wylewa zdroje na to trudne, lecz piękne życie moje. Chciałabym nieść ludziom dobre przesłanie to dla mnie zadanie. Ten krótki wiersz pisałam trzy lata temu będąc jeszcze studentką.      Kolejny rok  skończyłam 30 lat . Moje życie nie jest łatwe. Od pierwszych chwil swego życia doświadczam  różnych chorób i trudności, a po drodze przeciwności. Od samego początku te trudności mi towarzyszą np. w pierwszych miesiącach życia byłam w szpitalu spędzając  dni i noce samotnie jako niemowlę. Kiedy robili mi trzy punkcje z kręgosłupa nie było przy mnie mojej mamy, nie miał mnie kto przytulić w tym bólu. To były czasy, że ogłoszono epidemie grypy i były odziały niemowlęce, gdzie nie wpuszczono nawet rodziców. Właśnie na taki trafiłam . Z opowieści mojej mamy dowiedziałam się, że kiedy wypisano mnie do domu, a pojaw...

  Autorem tych wymownych słów jest pisarz flamandzki i kapłan katolicki, który w swojej twórczości dotyka aspektu samotności, cierpienia i współodczuwania. Zakonnik w 1994 roku w grudniu doznał wypadku samochodowego w wyniku którego doświadczył paraliżu prawej nogi i ręki. Po procesie rehabilitacji doszedł do sprawności do tego stopnia, że mógł pisać lewą ręką. 1998 roku obchodził pięćdziesięciolecie swoich święceń kapłańskich. Miał okazję być na prywatnej audiencji u króla Alberta II. Był zakonnikiem Misjonarzy w Montfort. W swoim dorobku porusza kwestie duchowości, a także transcendencji.  Czy doceniasz małe, piękne chwile w swoim życiu? Jak umiesz się nimi cieszyć? Co jest dla Ciebie pociechą? Bardzo często działamy według pewnych schematów, mamy wielkie plany życiowe, marzenia do realizacji,   jednak czasem jest tak, że po drodze trzeba pokonać wiele przeciwności i trudu.   Życie weryfikuje nasze plany. To nie znaczy, że nie mamy planować i marzyć, ale myślę, że ...

  Moja szansa na przeżycie była bardzo znikoma, urodziłam się z jednym punktem w skali Apgar. Niespodziewanie i w dramatycznych warunkach, w 33 tygodniu ciąży. W czasie porodu doszło do niedotlenienia, diagnoza brzmiała – Mózgowe Porażenie Dziecięce Czterokończynowe. Na początku nie mogłam samodzielnie oddychać, dlatego przez dwa tygodnie leżałam w inkubatorze. Tak zaczęła się walka o moje życie i mój rozwój… Lekarz, który uczestniczył w moim przyjściu na świat, stwierdził, że przez 20 lat swojej praktyki medycznej nie spotkał się z takim przypadkiem. Dzięki jego szybkiej interwencji, ja dzisiaj żyję.  W pierwszej kolejności, dziękuję Panu Bogu, że prowadzi mnie przez życie, podnosi, daje siłę i stawia dobrych ludzi na mojej drodze. Dziś skończyłam studia dziennikarskie, było to marzenie, które towarzyszyło mi już od dzieciństwa, co wyrażało się w moich zabawach z rówieśnikami (przeprowadzałam wywiady używając „mikrofonu” z dezodorantu). W wieku 11 lat napisałam swój pier...