Życie Moje - Uratowana

 

Moja szansa na przeżycie była bardzo znikoma, urodziłam się z jednym punktem w skali Apgar. Niespodziewanie i w dramatycznych warunkach, w 33 tygodniu ciąży. W czasie porodu doszło do niedotlenienia, diagnoza brzmiała – Mózgowe Porażenie Dziecięce Czterokończynowe. Na początku nie mogłam samodzielnie oddychać, dlatego przez dwa tygodnie leżałam w inkubatorze. Tak zaczęła się walka o moje życie i mój rozwój…

Lekarz, który uczestniczył w moim przyjściu na świat, stwierdził, że przez 20 lat swojej praktyki medycznej nie spotkał się z takim przypadkiem. Dzięki jego szybkiej interwencji, ja dzisiaj żyję. 

W pierwszej kolejności, dziękuję Panu Bogu, że prowadzi mnie przez życie, podnosi, daje siłę i stawia dobrych ludzi na mojej drodze.

Dziś skończyłam studia dziennikarskie, było to marzenie, które towarzyszyło mi już od dzieciństwa, co wyrażało się w moich zabawach z rówieśnikami (przeprowadzałam wywiady używając „mikrofonu” z dezodorantu). W wieku 11 lat napisałam swój pierwszy artykuł pod tytułem: „W teatrze spełniają się marzenia” do Młodzieżowej Gazety Katolickiej: „Wzrastanie”, gdzie wyraziłam radość z grania różnych postaci, co sprawiało, że cieszyłam się życiem i zapominałam o chorobie.

Pisząc tego bloga, chcę podzielić się swoimi refleksjami i przemyśleniami dotyczącymi trudności, jakie napotykam idąc z chorobą przez życie, jak również radościami i pięknymi chwilami, których w swoim życiu doświadczam, a także pięknem które dostrzegam. 

Będę się tym dzieliła z Wami co dwa tygodnie.