Żyj pięknie




Te niezwykle poruszające i pełne głębi słowa wysłała mi ostatnio moja przyjaciółka. Mocne słowa. Do zastanowienia. Przecież każdy z nas ma całkowicie inną i niepodrabialną historię życia, inne przyzwyczajenia, innych ludzi wokół siebie. To jest właśnie nasza różnorodność to jest piękne i tym możemy się wzajemnie ubogacać. Dzielić z sobą różne pasje, inne myśli, ale przede wszystkim dzielić się czasem. Bo czas jest to coś najcenniejszego co możemy dać drugiemu człowiekowi.  

Tak jak w słowach piosenki ,,100” Sound and Grace: ,,Swój czas, weź w garść, swój czas. Zanim Ci życie nie powie, że pas. I odholuje, weź w garść i idź. Zacznij na sto, nie na pięć procent żyć.” 

Słowa tej piosenki niosą z sobą głębokie przesłanie, że póki żyjesz i walczysz jesteś zwycięzcą. Twoje serce bije, krew w twoich żyłach krąży, oddychasz. Więc uczyń swoje życie piękne i owocne. Piszę te słowa z całą świadomością, ponieważ miałam w swoim życiu taki czas, że było mi tak ciężko nie mogłam nawet oczu do góry wznieś i uśmiechać się.   

Póki żyjesz jest nadzieja: na naprawienie spraw z przeszłości, na budowanie relacji, na wybaczenie komuś może z kim się jeszcze nie pojednałeś. A może to Ty chcesz prosić o wybaczenie, bo z czymś przesadziłeś. Może czujesz, że kogoś zawiodłeś. Właśnie to jest czas by skonfrontować się z Tą osobą, spotkać się z nią spytać o jej odczucia. Wyjaśnić nieporozumienia, przyznać się do błędu i wybaczyć sobie, oczywiście jeśli to jest możliwe i rozsądne.  Nie jest to łatwe. Sama mam problem z pojednaniem się z niektórymi osobami, a z innymi  niestety jest to niemożliwe.

Pragnę nawiązać do cytatu i powiedzieć, że każde życie jest darem, cudem. Bardzo często jest w nas pokusa, by porównywać swoje życie z życiem innych. Wydaje nam się, że to co widzimy w social mediach, na zdjęciach, pokazuje prawdziwe życie ludzi. Czasami nic bardziej mylnego. Nie wiemy co dzieje się w duszy drugiego człowieka i jakie emocje mu towarzyszą.  

Dla mnie kluczowym jest to czym się otaczam. Kiedy zajmujesz się treściami budującymi, wtedy w twoim życiu pojawia się nadzieja, pokój serca. Natomiast, gdy idziesz w coś co daje chwilową przyjemność, finalnie może Cię zniszczyć, zarówno emocjonalnie jak i fizyczne. Niezwykle ważne jest rozróżnienie i postawienie granicy między potrzebami a pragnieniami. Patrz na owoce, co niesie w twoim życiu spokój a co rozpad. Sama przeżywam takie trudności.  Zatem zadbaj o siebie, spełniaj swoje marzenia, zrób coś dla siebie! Pomyśl co Ty możesz dać drugiemu człowiekowi.

Twoje życie jest jedyne i niepowtarzalne, przeżyj je pięknie, pomimo różnych przeciwności. Nie degraduj swojego serca niepotrzebną spiralą myśli. Żyj tu i teraz. Działaj. Inspiruj. I zostaw przestrzeń Temu, który wszystko może. Zostałeś stworzony na obraz i podobieństwo Boga. Nie marnuj, więc swojego życia i wznoś swoje oczy ku Górze i nie żyj byle jak.



Komentarze

  1. Aneta9 listopada 2025 05:47

    Tak, to prawda, wszystko prawda. A dodatkowo słowa, które pokrzepiają i niosą sporą dawkę nadziei. Dziękuję Kasiu. Kiedy coś przeżyjemy, wiemy potem jaka bywa cena całego bogactwa, którym możemy dzielić się z innymi. To ważne, bo nie tracimy perspektywy, że każde piękno prawdziwe jest okupione także ważnym, ale i trudnym wysiłkiem, a czasem i zmaganiem. Dziękuję za Twój wysiłek, a także zmagania, które Cię ukształtowały i za to, że trudy nie były tym co Cię zatrzymało, a wręcz przeciwnie: uzdolniło do dzielenia się całym Twoim bogactwem. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Katarzyna10 listopada 2025 13:00

      Dziękuję za ten komentarz, który jest dla mnie też umocnieniem. To prawda, nie było łatwo przeżywać trudy, ale Bóg wlewa w serce nadzieję i siłę, by pewne trudne sytuacje przetrzymać:)

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Życie Moje - Uratowana

Obraz
  Moja szansa na przeżycie była bardzo znikoma, urodziłam się z jednym punktem w skali Apgar. Niespodziewanie i w dramatycznych warunkach, w 33 tygodniu ciąży. W czasie porodu doszło do niedotlenienia, diagnoza brzmiała – Mózgowe Porażenie Dziecięce Czterokończynowe. Na początku nie mogłam samodzielnie oddychać, dlatego przez dwa tygodnie leżałam w inkubatorze. Tak zaczęła się walka o moje życie i mój rozwój… Lekarz, który uczestniczył w moim przyjściu na świat, stwierdził, że przez 20 lat swojej praktyki medycznej nie spotkał się z takim przypadkiem. Dzięki jego szybkiej interwencji, ja dzisiaj żyję.  W pierwszej kolejności, dziękuję Panu Bogu, że prowadzi mnie przez życie, podnosi, daje siłę i stawia dobrych ludzi na mojej drodze. Dziś skończyłam studia dziennikarskie, było to marzenie, które towarzyszyło mi już od dzieciństwa, co wyrażało się w moich zabawach z rówieśnikami (przeprowadzałam wywiady używając „mikrofonu” z dezodorantu). W wieku 11 lat napisałam swój pier...
Czytaj więcej

,,Jak ryba w wodzie"

Obraz
😃                               Kilka lat temu miałam zdarzenie, które spowodowało u mnie lęk przed wodą. Za namową mojej mamy i asystentki stwierdziłam, że dam sobie szansę na przełamanie tego strachu, który przez lata we mnie pozostawał i uniemożliwiał mi wejście do wody. Tamta sytuacja była dla mnie traumatyczna i pozostawiła swój ślad. Lecz przełamałam się i nie żałuję. Kolejnym powodem tego przełomu jest chęć zrzucenia zbędnych kilogramów i motywacja do tego by na nowo podejmować wyzwania, zacząć się ruszać i wprowadzać w życie aktywność fizyczną. Na obecną chwilę lubię chodzić na basen, chodzę z moją asystentką Laurą i cieszę się z tego czasu! Stwierdzam, że ruch to zdrowie. Nie umiem pływać, lecz czas spędzony na basenie to dla mnie chwile odprężenia i regeneracji. Na razie poruszam się w zabezpieczeniu. Myślę, że pomimo mojego stanu i ograniczeń ruchowych, odkrywam, że basen jest d...
Czytaj więcej

,,Daj się życiu zaskoczyć”

Obraz
  Autorem tych wymownych słów jest pisarz flamandzki i kapłan katolicki, który w swojej twórczości dotyka aspektu samotności, cierpienia i współodczuwania. Zakonnik w 1994 roku w grudniu doznał wypadku samochodowego w wyniku którego doświadczył paraliżu prawej nogi i ręki. Po procesie rehabilitacji doszedł do sprawności do tego stopnia, że mógł pisać lewą ręką. 1998 roku obchodził pięćdziesięciolecie swoich święceń kapłańskich. Miał okazję być na prywatnej audiencji u króla Alberta II. Był zakonnikiem Misjonarzy w Montfort. W swoim dorobku porusza kwestie duchowości, a także transcendencji.  Czy doceniasz małe, piękne chwile w swoim życiu? Jak umiesz się nimi cieszyć? Co jest dla Ciebie pociechą? Bardzo często działamy według pewnych schematów, mamy wielkie plany życiowe, marzenia do realizacji,   jednak czasem jest tak, że po drodze trzeba pokonać wiele przeciwności i trudu.   Życie weryfikuje nasze plany. To nie znaczy, że nie mamy planować i marzyć, ale myślę, że ...
Czytaj więcej